Joseph Wresinski (1917-1988)

Structuur van de site

Biografie
* Père Joseph Wresinski
Van jaar tot jaar
* Van februari 1917 tot februari 1988.
Literatuur
* Over Joseph Wresinski
* Van Joseph Wresinski
Anthologie
* Aan het Volontariaat.
* Een leven, ons leven.
* Het proces van de armsten in de Geschiedenis
* Kinderen van Bogota.
* Om elkaar beter te leren kennen...
* Oproep tot solidariteit.
* Ter ere van de Vierde Wereld.
* Waarom kiezen voor armoede ?
* Zich vormen voor de wereld van de arme mensen
Over mensenrechten.
* Extreme armoede in onze tijd.
* Mensenrechten zijn ondeelbaar.
* Rechten van God, mensenrechten.
Over kennis.
* De denkwijze van de armen.
* Uiterste armoede schaakmat!
Over geweld.
* Geweld dat de armen wordt aangedaan.
Rapporten
* Wresinski Rapport 1987
Audiovisueel
* "Van U wil ik getuigen".
* ’Joseph, de rebel - van wanhoop tot verzet’
Citaten
* Armoede en ellende
* Het ergste ongeluk voor de mens
Naar het Colloquium 2008
* Armoede en mensenrechten.
Voor de kinderen.
* Ontdek het boek "Joseph".


Op het web

Père Joseph Wresinski

Joseph Wresinski werd in 1917 geboren in een arme wijk van de Franse stad Angers. Zijn ouders waren immigranten (zijn vader was een Pool, zijn moeder een Spaanse). Hij groeide op in een gezin dat getekend was door uitsluiting en schrijnende armoede. Op dertienjarige leeftijd werd hij banketbakkersleerling. Tot zijn zeventiende jaar werkte hij in een banketbakkerij. Een bevriende arbeider heeft hem meegenomen naar het J.O.C.(de Katholieke Werkende Jongeren). Daar is zijn roeping ontstaan priester te worden.

ln 1934 bezoekt hij het klein seminarie. In 1938 wordt Joseph opgeroepen voor militaire dienst. Als in 1939 de oorlog uitbreekt, is hij nog steeds in dienst. ln 1940 wordt hij krijgsgevangen gemaakt. Hij slaagt erin te ontsnappen. Hij hervat zijn studies aan het seminarie van Soissons in november 1940. In 1946 wordt hij door zijn bisschop, Pater Douillard, in Soissons priester gewijd. Hij is 29 jaar.

Vervolgens wordt hij benoemd tot kapelaan in Tergnier, een arbeidersstadje. Drie jaar lang tracht hij het leven van de armste arbeiders uit de omgeving te leren kennen en te delen. In 1950 wordt hij benoemd tot pastoor in Dhuizel. Vanaf dat moment trekt hij heel Frankrijk rond. In alle parochies preekt hij. Hij neemt jongeren op sleeptouw en richt gebedsgroepen op. Overal stelt hij de mensen in staat het lijden van de armsten te leren kennen.

JPG - 2.5 kB
Noisy-le-Grand, 1960

In 1956 stelt de bisschop aan Père Joseph voor om in het kamp van Noisy-le-Grand (bij Parijs) te gaan werken. Hij gaat naar de 252 gezinnen, die daar in het slijk en in de kou moeten leven. Bij het zien van het lijden dat zij ondergaan, besluit hij om zijn leven met dat van deze gezinnen te verbinden. Met hen richt hij een jaar later Aide à Toute Détresse (Hulp in Alle Nood) op, waaruit later de Beweging A.T.D. Vierde Wereld is ontstaan. Vanaf dat moment is de levensgeschiedenis van Père Joseph onlosmakelijk verbonden met die van de gezinnen van de Vierde Wereld en met die van de Beweging die door hen wordt geïnspireerd. In het hart van de krottenwijk van Noisy-le-Grand sticht hij, met veel moed, een bibliotheek, een kleuterschool en een kapel. Hij vervangt daarmee de vernederende uitdeling van voedsel en kleding. Tegelijkertijd wil hij echter de oorzaken van armoede aanpakken. En hij richt het eerste onderzoeksinstituut voor ernstige armoede op. Hij brengt zo wetenschappers uit alle landen en studierichtingen bijeen.

Meegesleept door zijn overtuigingskracht sluiten, vanaf 1960, de eerste vrijwilligers zich bij hem aan. Zij kwamen uit verschillende landen en behoorden tot uiteenlopende geloofsovertuigingen. Met deze mannen en vrouwen richt hij het internationale volontariaat op, dat thans meer dan 300 leden telt, uit 22 landen. Zij zijn katholiek, jood, protestant, boeddhist, mohammedaan, of zonder geloofsovertuiging.

Dertig jaar lang heeft Père Joseph zich ingespannen om mannen en vrouwen uit alle sociale milieus en van alle politieke en religieuse overtuigingen rondom de allerarmste gezinnen van de wereld te verzamelen. In 1989 hebben duizende mensen, levend op de vijf continenten, zich bereid verklaard om een verbond met de armsten tot stand te brengen. De kinderbeweging Tapori, de Vierde Wereldjongerenbeweging zijn erin geslaagd om, naast de gezinnen en de volwassenen, duizende kinderen en jongeren in beweging te brengen.

Père Joseph heeft contact onderhouden met kleine en met grote mensen, met eenvoudige gezinnen in hun krotwoning en met staatshoofden in hun paleis, met de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Maar aan iedereen bracht hij dezelfde boodschap: «Armoede is ontoelaatbaar. Wij moeten ons aaneensluiten om haar uit te roeien.»

1987, het laatste levensjaar van Père Joseph, wordt gekenmerkt door twee grote evenementen:

- De Franse Sociaal-Economische Raad neemt het rapport «Grote armoede en sociaal-economische onzekerheid» aan. Dit rapport stelt een echt programma van armoedebestrijding voor. Het inspireert de actie van Europese politieke leiders en vindt internationaal weerklank.

- Op 17 october van datzelfde jaar komen honderdduizend mensen bijeen op het «Plein van de Vrijheden en van de Mensenrechten» (Trocadéro) in Parijs, waar Père Joseph een gedenksteen heeft laten plaatsen ter gedachtenis aan de slachtoffers van ernstige armoede waar ook ter wereld. En hij heeft daar opnieuw een oproep gedaan aan alle mensen om zich aaneen te sluiten teneinde ernstige armoede te vernietigen.

Op 14 februari 1988 wordt Père Joseph door God bij Zich geroepen. Op zijn verzoek, ligt hij begraven onder de kapel die hij in Méry sur Oise heeft laten bouwen. Zo wordt zijn trouw aan de armste gezinnen, aan allen die zich aan hun zijde inzetten en aan God levend gehouden.

Zie ook

Graphisme SPIP réalisé par l'équipe d'Atypik {.biz}