Tao ho ao, eto ambony fandriako ato amin’ny hopitaly,
\ndia lasa saina mafy aho mieritreritra ny tsy fananana asa,
\nny toe-karena mikororosy fahana sy ny fahoriana aterak’izany.
\nTahaka ny nandeha ho azy koa ,
\nfa dia natambatro tamin’izany tao ny \u201cgoulag\u201d sy ny fandoroana olona velona,
\nny fanagadrana any amin’ny trano fitsaboana adala,
\nny fampitokana-monina ny relijiozy any Romania
\nizay hitako maso, natrehiko mivantana,
\nny fampijaliana nataon’i Pinochet, ny fampodiana avy any Vietnam,
\nny firotsahana tany Angola.
\nSatria na dia samy manana ny lanjany aza ireo dia mitovy ihany ny antony:
\nny tsy fahalalana izay mitarika any amin’ny fanaovana tsinontsinona ny olona.<\/p>\n
Rehefa mandinika izany rehetra izany, rehefa mandinika ny ny fiainan’ny tany
\nizay atolotra antsika mifintina dia mifintina,
\nany amin’ny fahitalavitra, any amin’ny gazety,
\ndia nieritreritra aho fa izany no anjaran’ny zanak’olombelona,
\nmandritra ny taona mifandimby, ny kolontsaina mifandimby,
\nfa anjara tsy azo nihodivirana tsy maintsy niainana izany,
\ntalohan’izay zoma izay tany Jerosalema.<\/p>\n
Noheveriko fa ny olona rehetra, hatrizay hatrizay,
\ndia nanao tsinontsinona ny fiainana sy ny hasin’ny mahantra sy ny resy.
\nIzany no nahatonga ity lehilahy mahantra iray,
\nvao maty noho ny lozam-pifamoivoizana ny vadiny,
\nhamerina izay nampianarin’ny olona azy ka hiteny hoe:
\n\u201cmihena anankiray aloha izay ny \u201cfaikan’olona\u201d eto an-tany.\u201d
\nNaveriny fotsiny ny lesona natao tsianjery,
\nna izy aza nanadino fa renin-jaza sivy anie io vadiny io,
\nary azy ny roa tamin’ireo.
\nHadinony fa hisy zaza sivy tsy hahazo tambitamby intsony,
\nzaza sivy manomboka izao no
\ntsy hanana reny miari-tory sy hitebiteby ny aminy intsony.<\/p>\n
Noheveriko fa izany foana ny olombelona hatrizay hatrizay,
\ntalohan’izay Zoma iray izay tao Jerosalema.
\nSatria, io tenin’ilay mahantra io dia famerenana ny teny novazavazaina
\nmba hanompana sy hanivaivana ny andevo taloha,
\nmba hanosihosena ny mahantra an-tapitrisany hatrizay.
\nDia hoy koa aho hoe: \u201c fa anjara ratsy tsy azo nivalozana inona
\nno nahazo ny olona sasany ho tonga hatramin’izany?
\nAhoana no hahafahany mampiditra
\ntahotra sy tebiteby be dia be toy izany ao am-pon’ny olona hafa,
\nfahoriana be dia be ao amin’ny fiainany, fakana an-keriny be dia be,
\nsy fisarahana be dia be, ranomaso be dia be, fangirifiriana be dia be?
\nAhoana no nahafahany tonga hatrany amin’ny
\nfanangonana faty maro be, sady tsy misy anarana no tsy misy hasiny?<\/p>\n
Nazava tamiko fa ny henatry ny zanak’olombelona
\ndia noho izy voatery hatrany hatrany hangalatra ny fiainan’ny
\nmahantra sy ny resy, hangalatra ny fahafahany,
\nhamorona\u00a0 ny tsy rariny mba hanakanana azy tsy hitia,
\ntsy hahatakatra, tsy haniry, ary tsy hizara.
\nNazava tamiko\u00a0 hoe naninona ny olona sasany no voatery
\nhaka na hangalatra ny fiainana, ny fahafahana,
\nny rariny ary ny fahamarinana,
\nhatreo amin’io indray zoma tao Jerosalema io.<\/p>\n
Tamin’io andro io,
\nnisy izay lehilahy izay, ambony noho ny anarana hafa rehetra\u00a0 ny anarany,
\nnijoro nanoloana ny zanak’olombelona\u00a0 nanome ny ainy
\nmba hanoherana sy handavana
\nny haratsiam-panahin’ny olona tsy azo ivalozana,
\nny anjara ratsy noho ny ady,
\nny fangejana, ny fampijaliana,
\nny fandaingana sy ny fahatahorana.<\/p>\n
Io lehilahy io moa dia efa nanomana ny fahafatesany,
\nmbola tany alohan’io zoma tao Jerosalema io.
\nNy faniriany mantsy dia hampitovy tanteraka ny fiainany
\namin’ny an’ny mahantra sy ny resy.
\nMbola tany alohan’io zoma tao Jerosalema io izy
\ndia efa nisafidy an-tsitrapo hiaina
\nsy ho faty eo anivon’izy ireny.<\/p>\n
Vao nanomboka ny fiainany tokoa mantsy izy
\ndia efa anisan’ireny andian’olon-dratsy,
\nirony vahoaka feno olona lasa ratsy endrika,
\nirony kepaky ny hanoanana, irony mitafy vorokitsay,
\nirony feno tebiteby, irony feno ahiahy,
\nirony any amin’ny fandoroana olona sy ny \u201cgoulags\u201d
\nomaly sy androany,
\nny tsy an’asa sy tsy manan-kialofana,
\nmba hiantso ny olona rehetra hiombona,
\nmba hanatrarana ny famerenana ny fiainana
\namin’ny mahantra sy ny resy.<\/p>\n
Tahaka azy ireny, izy koa dia natositosiky ny tatsy, nahiboky ny taroa,
\nombieny ombieny, tetsy sy teroa,
\nnohararaotina sy nampiasain’ny olon-drehetra.<\/p>\n
Hatrizay ka hatrizao izy dia ilay olona tsy nahita vato hanondanana ny lohany…,
\ntsy misy mafy hametrahany ny tongony,
\nmivenjivenjy sy enjehina tahaka ny mafy ady.
\nVoatery hifandray tendro amin’ireny olona ireny.
\nNohelohina ho tia miaina miaraka amin’ireny izy, ary marina izany!
\nNohelohina ho\u00a0 manahaka azy ireo izy, ho miray tsikombakomba amin’ny mpangalatra,
\nny mpivaro-tena, ny jiolahy, ny fakofakon’olona.
\nNohelohina ho mihosina amin’ireo vahoaka ireo izy,
\nmanary tena ao amin’io vahoaka mitrongy vao homana io,
\ntsy manam-piahy, tsy manan-tanjona, tsy manam-pikasana, tsy manana Andriamanitra ary tsy manam-pitiavana.<\/p>\n
Nitaona azy ny mpanao politika,
\nny olona rehetra nanana fahefana,\u00a0 ny avy amin’ny firehan-kevitra samihafa,
\nfa tsy nanaiky ho resin’ny mena miraviravy izy,
\nmba hahatonga ny hasina maha olona azy sy ny fahafahany tsy\u00a0 ho voatohintohina.
\nNiainany ny tebiteby ny amin’izay havoakan’ny ampitso.
\nNy hevitra hitan’i Maria reniny no namelona azy,
\nizy sy ny namany, teny an-dalana.
\nNofinganina teny afovoam-bahoaka izy, najoro tahaka ny sariolona hampitahotra voronkely
\namin’izay mantsy rehefa miendaka aminy ny mahantra
\ndia miala aminy koa ny anton’ny fisiany.<\/p>\n
Fa mbola tany alohan’io zoma tao Jerosalema io,
\nnatao ohatra ny fanao amin’ny mpanakorontana izy, mpamitaka, mpitabataba.
\nHo an’ny olona ambony dia naseho ho toy ny olona mitondra loza
\nho an’izay manao kitapo miara-peno aminy izy,
\nmifandray amin’i Belzeboba, , tondroina ho zanak’i Belzeboba,
\namin’izay mantsy, na dia misy maty tafatsangana noho ny fitiavany aza,
\ndia mbola tsy horaharahaina ihany izy, hatao tsinontsinona, resy.
\nNatao nitovy torosy tamin’ny mahantra izy,
\nny mahantra sy ny resy rehetra izay, isan’andro vaky,
\nmbola mamelona ny zanany
\namin’ny alalan’ny fikirizany hizara fitiavana
\nmbola tavela ao aminy foana,
\nna inona na inona ezaka ataon’izao tontolo izao hanendahana azy aminy.
\nFa tsy misy dikany izany rehetra izany,
\ntsy misy dikany ny fahagagana vitany, ny faharetany sy ny hamoram-panahiny.
\nInona loatra moa ny tombon-tsoa ara-toekarena, sosialy, politika,
\neny fa na dia ara-pinoana aza,
\nmety ho azo avy amin’izany?<\/p>\n
Indray andro mialoha an’io zoma io, tany ivelan’i Jerosalema,
\nnanirery sy nitebiteby mafy tao Getsemania,
\nrakotry ny hatsembohana mangatsiaka, nilona tamin’ny ra nateraky ny hodiny,
\ngodron’ny horohoro noho ny amin’ny havany, ny amin’ny fiainany,
\nny amin’ny tsy hanalana aminy ny ainy, ny hamelana azy ho velona,
\nny amin’ny hamelana ny havany ho velona!
\nGetsemania, ny famadihan’ny namana, ny famadihan’ny mahantra!
\nTsy nahazaka intsony ny vsatra nentiny ny namany,
\ntsy nahatanty intsony, dia\u00a0 nitoroka,
\nnanondro, ary nanantena fa amin’izay dia\u00a0 mbaho afa-patorana.<\/p>\n
Andian’olona nodorana sy goulags, olona nampijalian’i Pinochet, Moa ve tsy noho ilay tamin’ny roa arivo taona lasa izay, Moa ve tsy noho ilay tamin’ny roa arivo taona lasa izay, Noheveriko fa hatramin’izay ny olona Hatrizay hatrizay , dia natao tahaka ny anjara ratsy Tao ho ao, eto ambony fandriako ato amin’ny hopitaly, dia lasa saina mafy aho mieritreritra ny tsy fananana asa, ny (…) Read more
\nolona natoka-monina tany Romania, tsy an’asa sy voahosihosy! Nahoana?
\nNahoana, na inona na inona mitranga,
\nny zanak’olombelona no mbola enjehin’ny eritreriny foana
\nrehefa kianina ny fisianareo<\/u><\/em>
\nNahoana izy no mahatsiaro tena ho diso taminareo,
\nho afa-baraka,
\nho tompon’andraikitry ny anjara ratsinareo sy ny fahafatesanareo?
\nNahoana ianareo no\u00a0 tsy ekeny ho sisam-paty
\nna dia lazain’ny mpitarika ny sainy sy ny asany aza
\nfa olona tsinontsinona ianareo, fa lasa olona tsy misy ianareo,
\nfa tsy inona akory ianareo fa laharana fotsiny?
\nAhoana no hanazavana fa\u00a0 ho an’ny zanak’olombelona,
\ndia olona ianareo, mijanona ary mbola hijanona ho olona?<\/p>\n
\nilay indray zoma tao Jerosalema, nisy lehilahy,
\nZanak’Andriamanitra ho an’ny Mpino….
\nMoa ve tsy noho ilay mbola\u00a0 amin’izao\u00a0 ankehitriny izao,
\nio lehilahy io, Jesoa -Kristy, niantsoroka ary mbola miantsoroka
\nny maha ianareo anareo manontolo,
\nny zavatra rehetra iainanareo na henatra na tebiteby?
\nTsy amin’izay koa ve\u00a0 Andriamanitra Ray, mandrakizay,
\ndia mba hiaina ny fahantranareo, sy ny fahakivinareo,
\nary tsy ho afaka hanadino azy,
\ntahaka ny somisika ao amin’ny maha Andriamanitra azy?<\/p>\n
\nilay indray zoma tao Jerosalema, nisy lehilahy,
\nmpaminany na mpitarika olona ho an’ny tsy mpino,
\nnanery ny olona rehetra, rehefa nahita anareo,
\nhanohitra fa tsy lahatra
\nny tsy fananana asa, ny fidinan’ny sandam-bola, ny goulag sy ny doro olona,
\nny trano fitsaboana adala, ny fanokana-monina, ny fampijaliana…
\nAmin’izay ny olona dia ho tonga saina ny amin’ny
\ntany aloha sy taty aorian’io zoma tao Jerosalema io.
\nAmin’izay ny olona, rehefa mahita ny tenany ao amin’ny mahantra sy ny resy,
\ndia hiandraikitra , eo amin’ny fiainany sy ny fahafatesany,
\nny fahafahana, ny rariny, ary ny fahamarinana.<\/p>\n
\ndia nanosihosy, nanao tsinotsinona, nangalatra,
\nny fiainana sy ny voninahitry ny mahantra sy ny resy,
\nnoho ny tsy fahalalany ny toetran’ny olombelona.<\/p>\n
\nmandra-pahatongan’io zoma anankiray io.
\nMandra-pahatongan’ilay zoma tao Jerosalema,
\nizay nahitana lehilahy nijoro, nanatrika ny olombelona rehetra,
\nmba hanohitra sy hand\u00e0 na dia hihatra amin’ny ainy aza izany.
\nNisafidy izy, an-tsitrapo tanteraka,
\nny hiaina sy ho faty tahaka azy ireo,
\nireo mahantra sy ireo resy.
\nTahaka azy ireo, tsy nisy mpankasitraka, nahetry, resy,
\namin’izay mantsy ny Ray dia tsy hanadino mihitsy na oviana na oviana,
\namin’izay ny olona dia tsy afaka hanaiky intsony fa hoe anjara ratsy
\nny fahakiviany sy ny fahamenarany.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"