Efa niotrika tao volana maromaro ity zavatra ity
\nEfa tena lasa navesatra loatra ny fiainana
\nka tsy zakan’ilay lehilahy intsony,
\nsatria\u00a0\u00a0 ny tsy fananana asa,\u00a0 ny hanoanana,\u00a0 ny tokantrano ravarava dia nahamenatra azy.
\nIndray andro lasa izy, ary, efa ho telo herinandro\u00a0 izao no
\ntany ivelany tany, \u201cmiaraka amina vehivavy hafa\u201d hoy ny mpiray tan\u00e0na; \u201ctsy izany kosa angamba\u201d, hoy ramatoa vadiny.<\/p>\n
Io takariva io, dia tonga izy haka ny entany.
\nNilazan’ny mpiara-monina aho dia nandeha ary tonga tao,
\nnijaridina, teo afovoan’ny efitra feno korontana.
\nTsy nisy niteny.
\nNy ankizy nihanika teny ambony seza lava efa goaka, mifanositosika,
\nmitsingidina amin’ny tany\u00a0\u00a0 dia mamerina indray.
\nilay rainy amin\u2019izany, mangorona ny akanjony, tsy avalona akory,
\nao anaty valizy roa napetrany teo ambony latabatra.
\nOhatra ny mahatsikaiky avokoa izay rehetra jerena: ny sezalava, ny ankizy, ilay ray, ny latabatra, ny valizy, ny akanjo.<\/p>\n
Tsy nahita teny holazaina taminy hifanentana amin’ny fahamenarany sy ny loza mihatra amin-dry zareo aho.
\nFantatro fa io fandehanany io dia tsy\u00a0\u00a0 lalana tokony hivoahana.
\nAzoko antoka tsara fa ny nantenainy dia ny vadiny sy ny zanany
\nhangataka ny hijanonany
\nFa tahaka anay koa ry zareo ireo, tsy nisy sahy niteny taminy.
\nManana tsindrimandry izahay mahantra itony
\nfa manova zavatra ny fitenenana, mampihena ny lanjan’ny fihetsehampo,
\nary saika mandrakariva manimba azy.<\/p>\n
Tamin’ny farany, novelariko ny tanako
\ndia nofihiniko teo an-tratrako mafy izy, faran’izay mafy…
\nNataoko tsapany tsara fa lehibe ny fitiavanay azy.
\nAry tamin’izay ilay vadiny izay\u00a0 niafina tao anaty haizina tao,
\nvao nivoaka avy ao amin’ilay efitra tao ambadika.
\nTahaka ireny biby naratra ireny izy niafina tao
\nmba hanakonana ny alahelony, ny maha singany irery azy, ny fahoriany.
\nOhatra ny vain’afo ny tarehiny, mibontsina, simba, nefa mahafatifaty,
\ntahaka ny hoe rehefa ao anaty fahoriana
\nny tarehin’ny olona fadiranovana dia
\nmitahiry karazana hambo,
\nsy faniriana hiaina sy hitia.<\/p>\n
Dia notondroiny ny ankizy ary izao no teniny:
\n\u201cTelo andro izay no efa foana ny tahirintsakafo…
\nTsy nangataka na inona na inona na tamin’iza na tamin’iza aho.\u201d
\nNy zavamisy sy ny fahoriana no niadiany
\ntamina teny fohy sy hentitra.
\n\u201cTonga haka ny entany izy. Handeha izy,
\ndia inona no hiafaranay?\u201d
\nTsy izaho velively no nitenenany,
\nfa niteny an-kolaka tamin-drangahy izy.
\nMbola nofihiniko hatrany ny sandrin’ny lahy.
\nMbola samy nanao izay nataony tery an-tsisiny tery hatrany izy fito mianadahy.
\nTeo amin’ny manodidina an’ity latabatra ity no hanapahana ny hoavin’ilay fianakaviana,
\nmety hitera-doza hatrany izay atao rehetra:
\nilay ramatoa mitaraina, ny ankizy tsy miraharaha
\nilay rangahy mangina fa safotry ny henatra…<\/p>\n
\u201cHijanona izy, hoy aho, fa raha tsy izany izy tsy ho niverina teto.\u201d
\nDia notarihiko nankany an-dakozia daholo izy ireo,
\ntsy nahitana na inona na inona azo nohanina tao, tsy nisy fofon-tsakafo noketrehina.
\nAndro vitsivitsy mialoha an’io dia efa nofaohin’ny ankizy daholo izay tao, efa nokaohiny hatrany amin’ny vody vilany,
\nny nihafarany moa dia tsy tao aminy intsony ry zareo no nihinana
\nfa lasa tany amin’ny mpifanolo-bodirindrina taminy.
\nNifandimby nandray azy moa ry zareo ireo
\nka nanome sakafo azy sady nimenomenona noho ilay rangahy nandeha.<\/p>\n
Indraindray ny andaniny no omeny tsiny, indraindray ny ankilany,
\nohatra ireny ilay hoe tsy misy ireny ny tsy fananana asa,
\nohatra ireny ilay hoe tsy miketoka ny tsinainy ireny ny hanoanana,
\nohatra ireny ilay hoe tsy tonga ireny ny fahafaham-baraka.<\/p>\n
Tapaka ny fahanginana izao.
\nTeo izahay, ny iray nipetraka, ny iray nitsangana:
\n\u201c Izaho koa nijaly\u201d, hoy ny lahy.
\n\u201cAry izahay?\u201d, hoy ny vavy.
\n\u201cNiasa aho\u201d, hoy ny lahy.
\n\u201cManam-bola izany ianao?\u201d Tsy namaly izy.
\nTamin’izay dia fantany tsara fa raha mandeha indray izy,
\ndia ho tavela eo ry zareo, tsy hanam-bola,
\ndia ho voatery hitalaho izy , na inona na inona teneniny,
\ndia ho voatery hangataka, na dia nolaviny mafy aza izany,
\nmba hihinanan’ny ankizy.
\nHany ka nifokofoko nitomany izy sady nivaky hoe:
\n\u201c Fantatrao ve fa nivarotra boatina petipo\u00e0 aho mba hanoratako ho anao?\u201d
\nIo boaty io dia famantarana, hiakan’ny fahakiviana,
\nmariky ny fanampian’ny manodidina izay nanome azy an’ilay izy.
\nNy nivarotra an’iny dia fanehoana fitiavana tsy hita fetra
\nizay nanosika ny hanoanana, ny fijaliana, ny fahafaham-baraka hankany aoriana indrindra.<\/p>\n
Dia samy tsy nisy niteny intsony izahay.
\nEfa voalaza daholo ny zava-drehetra. Tsy nilaina intsony ny fitenenana.
\nNony lasa aho dia fantatro tsara fa tsy handeha intsony ilay rangahy
\nfa efa nahazo tanjaka izy ankehitriny
\nhoentiny misedra ny esoeson’ny mpiara-monina,
\nsatria samy nifanolotra fitiavana indray izy mivady.<\/p>\n
Teo an-tokonam-baravarana,
\nnotazomin’ilay vavikely fito taona ny tanako,
\ndia nopotsipotseriny tahaka ny te hiteny hoe \u201cmisaotra\u201d.
\nIzaho kosa, lasa tany amin’ilay boatina petipo\u00e0 ny saiko,
\nnamidy nihoatra kelin’ny roapolo ariary mba hividianana hajia,
\nmba hanoratana any amin’ilay lehilahy nandositra ny ankohonany,
\nmba hilazana aminy hiverina fa mbola tiana foana izy.
\nIo famborahana fitiavana io ve mba ren’ny ankizy?<\/p>\n
Mino izany aho.
\nSady tsy mila an’ io porofo io koa anie ry zareo:
\nEfa fantany, efa hainy hatramin’izay,
\nfa mifankatia ny ray aman-dreniny.<\/p>\n
Inona ny tsiambaratelo kobonin’ny fon’ny mahantra,
\nka tsy azontsika veroka?
\nFitiavana tahaka ny inona no mampifamatotra azy toy izany?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Efa niotrika tao volana maromaro ity zavatra ity Efa tena lasa navesatra loatra ny fiainana ka tsy zakan’ilay lehilahy intsony, (…) Read more