Ahoana ny fomba hilazana aminareo ny fitaintainan’ireny fianakaviana ireny
\namin’ny fotoanan’ny ririnina
\nrehefa tapahin’ny fitondrana ny jiro sy ny gazy,
\nka tsy misy hanafanana azy intsony ny trano?<\/p>\n
Tao amin’ny anankiray, vao dimy ambin’ny folo andro monja ilay kely indrindra.
\nTsy afaka nanafana azy ny reniny amin’ny alina.
\nNy mpifanila trano no maka azy ny antoandro
\nmba hahazoany hafanana.
\nTelo taona ny zokiny indrindra.
\nOmaly, tao anatin’ny hatsiakan’ilay trano,
\ndia rano zara raha matimaty avy eo amin’ny tavoahangina gazy fitondra milasy
\nNitomany ilay zaza, nangovitra izy fa sady nangatsiaka no natahotra.
\nSatrin’ilay ramatoa mpiray monina handray sy hamihina azy mafy dia mafy,
\nfa tsy sahy izy, hoy izy tamiko,
\nnoho ny zanany naterany.
\n\u201cVitan’ireo ny miteny amiko hoe:
\napetraho iny fa maloto, masiso!\u201d<\/p>\n
Azo antoka fa tsy mieritreritra izany rehetra izany
\nny mpanapaka ny jiro sy ny gazy:
\nna ny zaza mangatsiaka, na ny reny very hevitra
\nny amin’ny hanafanana ny zanany,
\nary tsy afa-mitsena an-kafaliana ny raim-pianakaviana
\nlanaka nitady asa tontolon’ny andro.
\nTamin’iny ririnina iny, fantatro koa fa nisy fianakaviana
\nnotapahina koa ny ranony.
\nTadidiko Rtoa Planque niteny taminay hoe:
\n\u201cTsy nahazo fanafanana izahay, tsy nahazo herinaratra,
\nfa mbola zakanay ihany.
\nFa tamin’ny andro nanapahana ny rano, tena izay no izy,
\ntsy afaka nidina ambany noho izay intsony.\u201d<\/p>\n
Rehefa tsy misy rano,
\nazontsika an-tsaina ve ny fahorian’ny renim-pianakaviana
\ntsy afaka manasa an-janany intsony,
\ntsy afaka mandefa ny maloto ao an-kabone,\u00a0 tsy afaka manao lakozia?
\n\u201cTsy mety ny\u00a0 tsy mihinana afa-tsy tapa-mofo voasisika!\u201d
\nhoy izay vehivay izay very hevitra.
\nAmbonin’izany, hatao ahoana ny fanasa vilia,
\nny fanasa lamba sy fanasa trano?
\nFa indrindra indrindra ahoana ny ho fidiovana
\nka hatoky tena tsy ho menamenatra?<\/p>\n
Atsy amin’ny site atsy an-kilany, misy vehivavy,
\nnofitahin’ny\u00a0 andro mba tsaratsara,
\ndia nilaza an’izao tamiko rehefa nifarana ny volana janvie:
\n\u201cEfa tonga ity ny lohataona ka mba tsy ho mafy loatra intsony.\u201d
\nNino tanteraka io ramatoa io
\nfa tafaverina ny andro tsara;
\nizay no faniriany.
\nNy tontolon’ny fahantrana dia mino hatrany fa ho hafa ny rahampitso.
\nIzaho koa toa azy ireo, mino izany aho.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ahoana ny fomba hilazana aminareo ny fitaintainan’ireny fianakaviana ireny amin’ny fotoanan’ny ririnina rehefa tapahin’ny fitondrana ny jiro sy ny gazy, (…) Read more