Nisy toe-javatra iray nitranga\u00a0 tamin’ny fahazazako
\ntena nitondra akony lalina teo amin’ny fiainako.
\nTamin’ny fotoana nisian’ny fahoriana nianjady taminay.
\nInona no antony?
\nTsy fantatro ankehitriny :
\nefa milevina miaraka amina fahatsiarovana maro hafa
\nao anatin’ny saiko amin’ny maha olombelona ahy izy,
\nary mandrary an’ireo zavatra maro be
\nmifamahofaho ao amintsika ao,
\nizay antsoina hoe alahelo, fahoriana, hagagana, hakiviana.<\/p>\n
Fa ny mbola tavela ary matetika mitsinkafona indray,
\nka mampahatsiahy ny tebitebin’ny fahazazako, dia ilay vorona maty.
\nVolamena finch ilay izy
\nIzahay sy ny rahalahiko no namonjy azy
\nindray maraina rehefa avy niservia lamesa aho,
\nnanomboka tamin’izaho dimy taona, na ririnina na fahavaratra,
\nteny ambanin’ny lalana Brault,
\nteo amin’ilay toerana izay iandronan’ ny ranomaimbo
\nrehefa miakatra ny ranon’i la Maine
\nka mahatondraka ny zaridaina sy ny trano ivaivan’ny Bon Pasteur.<\/p>\n
Tsy isalasalana fa nandositra ny tranony io vorona io.
\nNaratra ilay izy, ary tsy nandositra akory rehefa nalainay.
\nNanjary sakaizanay ilay izy, tsy nisy fanehoam-pitiavana azy tafahoatra,
\ntahaka ny fihetsiky ny mahantra nomena zavatra ka tsy mahay
\nizay fanao rehefa miteny hoe misaotra.<\/p>\n
Tonga \u00e0ry ny andro\u00a0\u00a0 naha fadiranovana anay mianakavy.
\nTsy vitan’i neny intsony ny nandamina ny tokantranonay
\nnefa hatrizay tsy nekeny mihitsy ny hahatonga azy ho fisoko
\n\u201cAmpirimo ity, ampirimo itsy, fafao, mikisaha ianao hamafako ny latabatra…\u201d
\nLatabatra tokana no\u00a0 anamboaran’i neny ny legioma,\u00a0 anomanany ny\u00a0 sakafo,
\nametrahany ny fitaovam-pihinanana, andaharany ny vilia sy sotro,
\nanaovanay ny entimodinay ny hariva,
\namakianay boky, -izay mahasorena azy:
\nMbola tsy vita foana ve ny vakiteninao nefa ny asa betsaka e!\u201d<\/p>\n
Mampalahelo i Neny! Aorian’ny sakafo hariva sy ny alakamisy,
\ndia vitainay ny fampidirana ao anatin’ny baoritra itoerany
\nny anjara taratasin-tsigara Zig-Zag-nay
\namin’izay mba samy mahazo vola kely.
\nIzany fotoana izany ve no nahatonga ahy tsy hahatanty sigara
\nsy ny mikasika azy rehetra?<\/p>\n
Tamin’ireny fotoana ireny anefa tsy nanao io asa io intsony izahay.
\nNy hariva, nipetraka fotsiny teo izahay,
\ntalohan’ny hatory, tsy misy sahy miteny,
\ntahaka ireny ilay hoe hitera-doza hafa ireny indray ny feonay.
\nMbola ho any am-pianarana ve izahay? Asa, tsy fantatro intsony!
\nTsaroako i Martin kely zandriko
\nizay tsy nanao afa-tsy nitomany.
\nTahaka ireny ilay nitsaha-nihodina ireny fotoana ho anay,
\ntsy nisy zavatra nisy vidiny intsony.
\nTahaka ireny maty ireny izahay.
\nNitrongy vao homana isan’andro izahay.<\/p>\n
Hafiriana no naharetan’izany?
\nFotoana fohy ihany angamba, saingy navesatra loatra ka tena loza
\nka niraikitra ao amin’ny fahatsiarovako
\nary maka toerana faran’izay lehibe ao.
\nEny, angamba tsy naharitra afa-tsy andro vitsivitsy izy ireny.
\nRaha tsy izany dia tsy maintsy ho potika izahay ankizy na ahoana na ahoana,
\nary afaka nandositra ny fahorian’i neny.
\nAngamba mihitsy moa
\nefa nisy fotoana nandosiranay azy.<\/p>\n
Nefa indray andro dia niverina ny masoandro,
\ntao amin’ilay efitrano fonenanay
\nvao amin’ny efatra ao, na dia amin’ny fahavaratra aza , dia rakotry ny aloka.
\nNanao ahoana ny fiposany?
\nTamin’ny alalan’ny vaovao tsara ve, sa fanomezana,\u00a0 sa teny mamy?
\nTsy fantatro intsony.
\nFa nizotra ara-dal\u00e0na indray ny fandehan’ny fotoana,
\nnody tsikelikely ny aina,niverina tamin’ny laoniny – toy ny taloha – ny zava-drehetra.<\/p>\n
Tsikaritray tamin’izay fotoana izay
\nfa tsy nihirahira intsony ilay vorona.
\nNatopinay moramora tany amin’ny tranony ny masonay,
\nmeloka izahay satria tsy nikarakara ilay sakaizany.
\nNaninona \u00e0ry izahay no tsy niraharaha azy?
\nSatria ve tamin’ireny fotoan-tsarotra ireny
\ndia tsy mba afaka nanampy anay izy?
\nFa angamba kosa aloha
\nsatria navesatra loatra ny fahoriana
\nka niato daholo ny zava-drehetra, ny fotoana, ny fihetsehampo, Andriamanitra:
\n\u201cRaha nisy Izy ! Tsia, aleo kokoa Izy tsy misy,
\nsatria tokony ho nompainay.\u201d
\nHoy Rtoa Duburguois tamiko.<\/p>\n
Fa ilay vorona aloha dia maty.
\nMatin’ny hanoanana,
\nHo azy dia vita teo ny fiainana, hadinonay izy.
\nTahaka ny nanadinoanay ny misasa,
\nny mihinana, ny miteny, ny mivavaka.<\/p>\n
Raha ny fahitana azy dia dila ilay oran’ny fahoriana,
\nsaingy tsy maintsy maka ny toerany daholo indray ny zava-drehetra.
\nTsy maintsy niverina tsikelikely
\nnandray ny andraikitra maha reny azy i neny, reny tsy manana ahiahy, reny matoky tena.
\nTsy maintsy miverina maka ny toerany ny manana aina sy ny zavatra.
\nNy fifandraisana amin’ny mpiara-monina,
\nny tafahoatra loatra mety ho nataon’ny reninay,
\ntsy maintsy notsoahiny tsikelikely ireny.
\nAry indrindra manoloana ny naterany , tsy maintsy hadinoina
\nny fahasorenana, ny fifandisoan-kevitra
\nizay teraka tamin’ireny fotoana ireny.<\/p>\n
Izahay koa mba tafaverina indray tany an-tsekoly,
\nniverina namonjy lamesa maraina be.
\nNanao ny Zig-Zag indray izahay.
\nTsy mahazo manadino mivavaka intsony izahay.
\nTsy maintsy nisasa izahay,\u00a0 tsy nahazo nametraka korontana teo amin’ny latabatra.
\nTsy maintsy naverinay ilay fomba fiainanay fahiny.<\/p>\n
Fa mety ho vita ve ny mamerina tahaka izany,
\nrehefa diso sesimototra loatra ireny toe-javatra ireny
\ntahaka ny mahazo ny mahantra?
\nAhoana no ahafahana miainga indray hatrany
\naorian’ireny fotoana niatoana ireny
\nary mbola tsy mety kosehina ao an-tsaiko ny marika
\nnavelan’ilay vorona maty tao an-tranony,
\nny rantsan-tongony kely miforitra manondro lanitra,
\ntahaka ny porofo mivaingan’ireo fahoriana
\nmbola tsy nanakom-pery akory dia efa miverina sahady.<\/p>\n
Refa mijanona tampoka lava izao ny fotoana,
\nrehefa mamela marika lalim-paka ny toe-javatra,
\nmety ho vita ve ny hijery ny\u00a0 zavatra sy ny manana aina
\ntahaka ny fijerin’ny olon-drehetra,
\nny hamonjy ny fotoana very,
\nny handamina sy hametraka indray ny zava-dehetra amin’ny toerany?<\/p>\n
Ho vita ve ny hino fa misy lamim-piainana,
\nfa azo aorina ny fiainana, azo atao ny miaina?
\nTsy matoky izany aho,
\nafa-tsy raha ohatra angaha ka sendra fitiavan-dehibe manodidina ny tena.<\/p>\n
Eo am-panoratana ireo teny farany ireo aho dia tsy afaka ny tsy hieritreritra
\nny fitiavana nomen’i Kristy ny tsy misy mpiahy.
\nMba hizaran’izy ireo io fitiavana io miaraka Aminy, dia naka ny toetran’izy ireo Izy,
\nnataony tonga teo amin’ny fiainany Izy,
\nniaina ny fiainan’izy ireo Izy.
\nIzany no nahatonga azy Ilay Mandrakizay nanjary nanam-petra.
\nIzy koa dia niaina ireny fotoana niato ireny,
\nnaaton’ny loza, ny antambo,
\nny tebiteby tsy misy farany.<\/p>\n
Dia lasa ohatra ny maty Izy ao amin’ny ankehitrinin”ny mahantra.
\nIsaky ny misy loza, isaky ny misy antambo,
\nnoho ny fanenjehana sy famelezana am-pitaka,
\ndia mainka koa Izy nitovy tamin’ny mahantra,
\nmandra-pahatongany teny Golgota,
\nnanjary Izy no ilay faran’izay nijaly indrindra.
\nTamin’io ora io ny fitiavana no nandresy ny fahantrana
\nary tafiditra any amin’ny Mandrakizay ny mahantra.<\/p>\n
Noho izany nanomboka teo – ny ety an-tany tahaka ny any an-danitra -,
\ntsy ho irery intsony mihitsy i Kristy:
\nraha mandray Azy dia mandray ny mahantra rehetra,
\nraha manampy Azy dia manampy azy rehetra, raha tia Azy dia tia azy rehetra.<\/p>\n
Ry namako, na iza na iza isika dia mitory fitiavana.
\nFantatsika fa ny fitiavana ihany no hany hamorona
\nfotoana vaovao ho an’ny mahantra,
\nary, noho ny fitiavana,\u00a0 dia tsy hisy intsony na iray aza, olona efa antitra,
\nhanadino fa indray andro nahasafotry ny fahoriana
\ndia ohatra ny niato ny fotoana ho azy sy ny ankohonany,
\nary ny marik’io fiatoana io dia vorona maty.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nisy toe-javatra iray nitranga\u00a0 tamin’ny fahazazako tena nitondra akony lalina teo amin’ny fiainako. Tamin’ny fotoana nisian’ny fahoriana nianjady taminay. Inona (…) Read more