Watoto wako karibu na Georgette,
\nwanamkumbatia ,
\nwakiwa kama watu wanao ishi bila kujulikana.<\/p>\n
Watoto kumi na moja.
\nJacques akasema: “Nahisi baridi”, na Claudine akasema: “Ni mbaya.”
\nUbaya ni mji unaobomoka;
\nnyumba baada ya nyumba.
\nKutoka ndani ya mioyo yao, watoto hawa wanauchukia, mji.
\nHapo, wanahisi baridi kila wakati, kulikuwa daima kume chafuka.
\nHata maua yaliyopandwa kando ya plasta
\nyalionekana mbaya.
\nLakini leo, ni mbaya zaidi.
\nKila nyumba inayoharibika huacha shimo,
\nkila nyumba inayoharibika hubaki pale, bila kutolewa,
\nukitengeneza rundo la mafusi, za mbao zilizooza,
\nmabati zenye kupita huku na kule…<\/p>\n
Ulimwengu huu, watoto wanauogopa!
\nHaishangazi kuona watoto hawa wanachukia mji lao.
\nKwa bahati nzuri, kuna baba, mama, kaka na dada.
\nLakini sio kila wakati wanawapenda…
\nKwa bahati nzuri, sio sawa kwa wanyama,
\nmbwa , paka, haijalishi kama zimenyooshwa.
\nKwa bahati nzuri, kuna Georgette.
\nKwa sababu katika ulimwengu huu usio wa kawaida, katika mvurugo hii,
\nGeorgette aliendelea na shule yake ya chekechea, na, hata,
\nalitaka kufanya zaidi awali ya hapo!
\nKila asubuhi, yeye huenda kutoka nyumba hadi nyumba,
\nkupitia takataka zinazorundikana
\nna mafusi yakirundikana
\nna kuchukua umbo zamwisho.
\nAnamchukua kila mtoto mbele ya nyumba yao.
\nAnasubiri awe tayari,
\nakimsaidia mama kumvisha ikibidi.
\nAnamfariji Rosita ambaye anaogopa kuondoka nyumbani kwao,
\nuchafuzi huu wote unamtisha sana.
\nHalafu kuna hatari pia kwa Rosita:
\nMdogo wake alipokea ubao mzito mguuni mwake,
\namejilaza pale kitandani.<\/p>\n
Kwa Georgette, ni muhimu kwamba kila siku
\nwatoto kumi na moja wakuwepo.
\nHataki kupoteza yeyote leo,
\nlakini , hasa, hataki kesho
\nwawe wanyonge kama walivyo sasa.
\nGeorgette mara nyingi husema:
\n” Haipaswi kuwa kwa sababu ya mvurugo hii
\nakili zao zisimame.
\nWanatakiwa waendelee kuonana ili kufarijiana.
\nShule ya chekechea lazima iwe nzuri sana,
\nzaidi kuliko hapo awali, na kuwe joto sana. \u00bb
\nLakini si rahisi.
\nSiku zilizo pita, imebomolewa nyumba
\nambayo ilipakana na shule ya chekechea,
\nna sehemu za plasta ziligawanyika!
\n“Lazima wapate chakula nzuri,
\nbora kuliko hapo awali, nyingi zaidi.
\nSio lazima
\nkwamba uharibifu wa ulimwengu wao uwatie kiwewe\u201d, alisema.
\nNa tunayaona yakipitia mji ambalo linakaribia kubomolewa.
\nUbomoaji ambayo imeendelea kwa miezi kadhaa.
\nAkiwa amezungukwa na watoto zake, anaonekana mkubwa sana katikati yao.
\nAnaenda na kundi lake ndogo, katika mitaa jirani,
\nambapo kila kitu kilibaki kama hapo awali,
\nambapo miti hukua ukinyoka, pia zenye furaha,
\nambapo maua hutabasamu kila wakati.<\/p>\n
Mwishoni mwa mwaka, Georgette alishinda dau lake,
\nlicha ya tingatinga, licha ya uharibifu, licha ya hofu.
\nUchunguzi ulionyesha kuwa hakuna mtoto
\nalikuwa amekosa maendeleo ya akili yake,
\nna wale waliokuwa na umri wa kutosha
\nwaliweza kuingia chekechea.<\/p>\n
Je! watoto hawa watamkumbuka Georgette?
\nJe, watakumbuka ni mawazo gani ilichukua,
\nya huruma, ujasiri wa kuwaweka kama hii
\nkwa urefu wa mkono juu ya pambano?
\nLabda watamsahau Georgette,
\nlakini upendo mwingi hauwezi kupotea.
\nWatakuwa wanaume na wanawake kesho,
\nna kama njia zao hupishana tena, labda watasema:
\n\u201cHuyu ndiye aliyetufanya tupende shule. \u00bb
\nYote haya, kwa sababu mtu alienda
\nzaidi ya chukizo lake, hofu yake,
\nhadi mwisho wa uasi wake kwa ajili ya kupenda zaidi.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Watoto wako karibu na Georgette, wanamkumbatia , wakiwa kama watu wanao ishi bila kujulikana. Watoto kumi na moja. Jacques akasema: (…) Read more