\u201eU\u015bmiechnij no si\u0119!
\nm\u00f3wi\u0142a do mnie cichutko matka, gdy sama by\u0142a pe\u0142na obaw
\nw obliczu ludzi, kt\u00f3rzy robili na niej wra\u017cenie lub j\u0105 niepokoili. M\u00f3j u\u015bmiech by\u0142 jej os\u0142on\u0105,
\nodnawia\u0142 jej si\u0142y gdy czu\u0142a si\u0119 poni\u017cona.
\n\u201eU\u015bmiechnij no si\u0119!\u201d
\nbo u\u015bmiech dzieci zakrywa wszystkie cierpienia i wszystkie w\u0105tpliwo\u015bci \u015bwiata.<\/p>\n
W Indiach m\u00f3wi si\u0119:
\n\u201eDziecko jest u\u015bmiechem \u015bwiata\u201d, i jest to prawda!
\nCzy\u017c dzieci nie s\u0105 w\u0142a\u015bnie tymi, kt\u00f3rzy pozwalaj\u0105 nam dotrze\u0107 do kogo\u015b kiedy rodzic\u00f3w ju\u017c nie sta\u0107 na to, by \u017cebra\u0107 i b\u0142aga\u0107?
\nIch u\u015bmiech k\u0142adzie kres wszelkim wyrzutom i pytaniom, w tym jest ich si\u0142a \u2013
\nich dzieci\u0119ca si\u0142a, kt\u00f3ra pozwala zaakceptowa\u0107 ich rodzin\u0119.
\nBawi\u0105 si\u0119, biegaj\u0105,
\ndorastaj\u0105 w podupad\u0142ych dzielnicach,
\nna osiedlach wci\u015bni\u0119tych mi\u0119dzy autostrad\u0105 a fabryk\u0105.
\nKrzycz\u0105 za g\u0142o\u015bno, siej\u0105 zam\u0119t w klasie,
\nnie mog\u0105 spokojnie usiedzie\u0107 czy zachowywa\u0107 si\u0119 cicho w ko\u015bciele. Sp\u00f3jrz jednak jak u\u015bmiechaj\u0105 si\u0119 do nas gdy czuj\u0105 si\u0119 przez nas kochane.<\/p>\n
Czasami my\u015bl\u0119 sobie,
\n\u017ce je\u015bli \u015bwiat dalej b\u0119dzie tak wygl\u0105da\u0142, to dzieci nie b\u0119d\u0105 ju\u017c mia\u0142y si\u0142y si\u0119 u\u015bmiecha\u0107.<\/p>\n
A wtedy,
\nkto zakryje wstyd bezrobotnego ojca? kto pozwoli zapomnie\u0107 matce o trudno\u015bciach \u017cycia codziennego?
\nkto przypomni naszemu \u015bwiatu
\n\u017ce czu\u0142o\u015b\u0107 jest cenniejsza od skuteczno\u015bci i op\u0142acalno\u015bci?<\/p>\n
My\u015bl\u0119 o organizacjach krzewi\u0105cych solidarno\u015b\u0107
\ncoraz bardziej pozbawionych \u015brodk\u00f3w ze wzgl\u0119du na kryzys.
\nMy\u015bl\u0119 o tych wszystkich, kt\u00f3rzy zbytnio poch\u0142oni\u0119ci tymi trudnymi czasami, oddalaj\u0105 si\u0119 w zak\u0142opotaniu od najubo\u017cszych.
\nGdyby\u015bmy nie byli ju\u017c w stanie zadba\u0107 o u\u015bmiech dzieci, bo n\u0119dza sta\u0142aby si\u0119 ju\u017c nie tylko bolesna
\nale r\u00f3wnie\u017c bez wyj\u015bcia \u2013
\nw jakim wtedy \u017cyliby\u015bmy \u015bwiecie?<\/p>\n
A w\u00f3wczas,
\nw jaki spos\u00f3b mogliby\u015bmy w przysz\u0142o\u015bci odnale\u017a\u0107 nadziej\u0119, kt\u00f3ra si\u0119 tam skrywa\u0142a \u2013
\nodczyta\u0107 przes\u0142anie, kt\u00f3re ich u\u015bmiechy do nas kierowa\u0142y? Jak mieliby\u015bmy w przysz\u0142o\u015bci si\u0142\u0119 si\u0119 cieszy\u0107?
\njak mog\u0142yby zaszczepi\u0107 w naszych sercach rado\u015b\u0107, przypomina\u0107 nam o sprawiedliwo\u015bci i zobowi\u0105zywa\u0107 nas do odrzucenia n\u0119dzy?
\nJak w dniu jutrzejszym zapewni\u0142yby nas, \u017ce to w mi\u0142o\u015bci jest przysz\u0142o\u015b\u0107?<\/p>\n
Pewne dziecko stwierdzi\u0142o kiedy\u015b:
\n\u201eJe\u015bli ludzie us\u0142ysz\u0105 o tym, co musimy znosi\u0107, powiedz\u0105 sobie,
\n\u017ce to niemo\u017cliwe, \u017ce tak d\u0142u\u017cej ju\u017c by\u0107 nie mo\u017ce\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201eU\u015bmiechnij no si\u0119! m\u00f3wi\u0142a do mnie cichutko matka, gdy sama by\u0142a pe\u0142na obaw w obliczu ludzi, kt\u00f3rzy robili na niej (…) Read more