Op die 14e juli kreeg opnieuw te maken met een situatie van ernstige, schrijnende armoede

Commentaar bij de film ‘Rue des fleurs’, een stomme film uit 1962. Het commentaar van Joseph Wresinski is opgenomen in 1984,

Play with YouTube

By clicking the video, you accept that YouTube places cookies on your computer.

Ik ben priester. Mijn bisschop stuurde me naar Noisy-le-Grand, een voorstad van Parijs. De eerste keer dat ik er kwam, was op 14 juli 1956.

De gezinnen die ik er ontmoette, herinnerden mij aan de armoede van mijn moeder. De kinderen die me vanaf het eerste moment bestookten, waren mijn broers, mijn zusje, ikzelf, 40 jaar eerder in de rue Sint Jacques in Angers.

Vanaf dat moment hebben de gezinnen van deze krottenwijk mij geïnspireerd bij alles wat ik ondernomen heb om ze te bevrijden. Zij hebben me aangegrepen, beslag op me gelegd, me meegesleept; ze hebben me aangezet om met hen de beweging op te richten. Ze hebben een identiteit verworven en zich een naam gegeven, de Vierde Wereld.

Op die 14e juli kreeg opnieuw te maken met een situatie van ernstige, schrijnende armoede. Maar die dag heb ik me zelf voorgenomen om deze gezinnen aan de samenleving bekend te maken ; om te zorgen voor waardige huisvesting, voor werk voor volwassenen, voor een beroepsopleiding voor de jongeren, en voor de kinderen scholen waar ze eindelijk kunnen leren.

Op die dag besloot ik ook de weg in te slaan die ik moest volgen om te bereiken dat de gezinnen een erkende en gewaardeerde plek zouden krijgen in de wereld. Ik moest hen de trappen van de Verenigde Naties, van UNESCO, van UNICEF, van het Internationaal Arbeidsbureau, van de Raad van Europa en van het Vaticaan laten bestijgen, zodat ze er hun stem konden laten horen.

Dankzij de gezinnen heb ik die weg kunnen volgen. Maar ook dankzij de vrouwen en mannen die zich bij mij hebben aangesloten. Deze arbeiders, onderwijzers, ingenieurs hadden alleen hun verzet tegen extreme armoede, hun opleiding en hun hart aan te bieden. Ze kwamen met blote handen, zonder geld, zonder macht, zonder prestige. Met hun hardnekkigheid en hun moed hebben we het internationale Volontariaat opgericht.

De volontairs gingen in op de noodoproepen die we overal vandaan ontvingen, en ze ontmoetten over de hele wereld schrijnende armoede. Ze zijn het speerpunt geworden van de strijd die het volk van de armen en armsten levert voor haar waardigheid en haar bevrijding.

 

1 Reactie Geef een reactie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *