Nafikiri juu ya familia zilizohamishwa kutoka vijiji vyao, kusini mwa Sahara. Umaskini mkubwa umewapeleka kwenye njia, “barabara zenye mteremko,” barabara za lami. Sasa wanapiga kambi kwenye viunga vya miji, bila njia ya kukaa huko. Hawawezi kutekeleza wajibu wao na haki zao za kimila kuhusu kujikimu kupitia kazi, kuhusu ulinzi wa watoto wao kupitia makazi na elimu ya kitamaduni.
Familia hizi, ambazo haziwezi kuunda tena maisha ya kijamii na kijamii, sio maskini tu. Wanaishi katika umaskini uliokithiri unaowaweka nje ya mpango wowote wa maendeleo. Ukuaji wa miji unapofikia viunga ambako wamejenga makazi yao ya muda, lazima waondoke. Kwa sababu, hawawezi tena kuchukua majukumu au haki, wamedhoofika sana kukamata njia za maendeleo ya mijini zinazopatikana. Wala hawatashiriki katika mabadiliko na manufaa mapya yatakayotokana nazo.
Ninafikiria wanaume, wanawake, na vijana wanaokabiliwa na ukosefu wa ajira wa muda mrefu katika nchi zilizoendelea kiviwanda. Bila sifa au hifadhi kubwa za kimwili na kijamii, wanapunguzwa kwa msaada. Familia zao zinaishi katika hali mbaya ya makazi, hawawezi kusaidia masomo ya watoto wao. Hakuna mpango wa mafunzo ya ufundi kwa soko la ajira la kesho unaowafikia kwa hakika. Katika nchi zilizoendelea kiviwanda, maskini zaidi hawawezi kutekeleza wajibu wao kama wazazi au haki zao kama wafanyakazi au raia. Wao pia hawatakuwa na nafasi, isipokuwa ile ya wale wanaopokea ustawi, katika jamii ya kompyuta na mawasiliano.
Nafikiria watoto na vijana wanaoishi katika umaskini uliokithiri katika mitaa ya majiji fulani ya Amerika Kusini. Hawana sehemu katika maisha ya nyumbani, iwe ya kitamaduni au ya kubadilisha. Hawapati elimu ya kitamaduni na majukumu ya wakati ujao ambayo kwa kawaida hutoka kwa familia, ujirani, au kikundi cha kijamii ambacho wanashiriki.
Kwa hivyo, ulimwenguni kote, watu binafsi, familia, na vikundi vya kijamii viko katika hali ya umaskini kabisa ambao hawawezi kuchukua jukumu lolote kwa maisha na mabadiliko ya kijamii na kiuchumi, kitamaduni na kisiasa ya nchi yao. Wale ambao hawachangii hali hii hawanufaiki nayo au kupata haki mpya kwa muda mrefu. Maendeleo ya kijamii na kiuchumi ambapo wengine hushiriki hayavunji mduara mbaya unaowaweka kwenye mtego.
Hapa ndipo penye changamoto ya haki za binadamu. Je, ni katika hali gani familia na watu hawa wataweza kuwajibika kwao wenyewe, kwa nyumba zao, na kuwajibika kwa pamoja kwa mustakabali wa jumuiya ya kitaifa na kimataifa, kama inavyopaswa kuwa? Wataweza kufanya hivyo, ikiwa tutafanya maendeleo katika tamaa ya kuleta pamoja zaidi ya chochote kinachoweza kugawanya mahali pengine mikono yetu, mioyo yetu na akili zetu katika huduma ya watoto na familia zilizotelekezwa mpaka sasa.
Wataweza kufanya hivyo, ikiwa tunawaona kuwa watu na familia za wakati wao, ambao wana uzoefu wa mwisho wa karne ya ishirini, ambao lazima kabisa wawasiliane nasi.
Wataweza kufanya hivyo, ikiwa tunatambua kwamba wao ni wabeba mawazo juu ya jamii ya leo na juu ya watu wa zama zao.
Wanaweza, ikiwa tutachukulia kwa uzito nia yao ya kujenga maisha yajayo kwa watoto wao na watoto wote watakaoingia katika karne ya ishirini na moja.
Kwa hivyo, kwa sharti hili, watatufundisha maarifa ya lazima, maarifa yao juu ya ulimwengu wote na kutogawanyika kwa Haki za Binadamu.